Kuala Lumpur, Singapore, Java en Bali

Na inmiddels alweer bijna twee weken in Australië te zijn,, toch nog maar even de belevenisen tussen Thailand en de vlucht naar Cairns.

Vanuit het door backpackers overspoelde Thailand stond er een taxi-, boot-, bus- rit van circa 24 uur gepland naar Kuala Lumpur, de hoofdstad van Maleisië, waar aanzienlijk minder lotgenoten te vinden zijn. Perfect, het was tijd om te gaan speedtravelen, binnen twee weken moest ik de laatste drie landen afvinken om op tijd op Bali te zijn voor m'n vlucht naar Australië.

De drie dagen dat ik in Kuala Lumpur was heb ik vooral in, om en tegenover de Petronas Towers rondgehangen. De torens waren tussen 1998 en 2003 de hoogste torens ter wereld, totdat dit voorrecht overgenomen werd door de Tapei 101 (Tapei, Taiwan), momenteel mogen ze "slechts" de naam dragen van hoogste Twin Towers. Met de hoogte van 452 meter beheersen ze de skyline van de stad en toornen ze vrijwel overal bovenuit.

Voor de verandering heb ik weer eens een rooftopbar opgezocht met prachtig uitzicht op de enige echte highlight van een van de groenste steden ter wereld. De bar op de 34e verdieping van het Traders hotel bevind zich vrijwel recht voor de prachtige gebouwen, wat een fabelachtig uitzicht met zich meebrengt. In de bar die ook functioneerd als zwembad voor het hotel heb ik de Nederlandse Tessa ontmoet die voor Shell werkt, na aan de praat geraakt te zijn werd ik er van overtuigd dat ik m'n CV op moest sturen, omdat ze wellicht interesse hadden om jeugdige reislustige mensen in dienst te nemen (waar reizen al niet goed voor is).


Verder nog een hoop rondgelopen (en veel meer gezien dat eigenlijk de bedoeling was. Kuala Lumpur is tot zover de enige stad waar ik continue verdwaald raakte), m'n afdingskills verder ontwikkeld (toch best knap, iets kopen waar ze in eerste instantie 40 $ voor vroegen en het voor 3 $ in je kzak stoppen) en de twintowers -waar Catharine Zeta Jones en Sean Connery voor de film Entrapment in 1999 in rondhuppelden- bezocht

Naast de torens, hypermoderne shoppingmalls, een aantal gave kantoorgebouwen/ hotels en oude koloniale Franse gebouwen is er in de stad vrij weinig te beleven

Het werd tijd om door te reizen naar een ander hoogtepunt van m'n trip,Singapore.

Singapore is een overwegend Boeddhistisch/ Christelijk land tussen de omliggende Moslim landen, waardoor er meerdere tempels en kerken te vinden zijn, i.p.v. moskeëen die je 's ochtens veel te vroeg wekken. Het land, met gelijknamige hoofdstad herbergt +/- 5,2 miljoen mensen die het allemaal aardig goed voor elkaar hebben, waardoor de prijzen niet echt geschikt zijn voor backpackers.

Waar Singapore tientallen jaren geleden mee begonnen is heeft Dubai overtroffen, maar de reactie terug is gewoon mentaal gestoord. Een normale dag in de stad bestaat uit ontbijten in één van de vele winkelcentra, vervolgens door naar het financiële district om de massale wolkenkrabbers te aanschouwen. Onderweg naar de andere kant van het meer kan er nog een potje internationaal voetbal op het water gesupporteerd worden (toen ik er was, was er een wedstrijd bezig tussen een team blanken en een team Aziaten met een zwarte scheids). nog geen 200 meter verder zijn de pits van het formule 1 circuit te vinden, waarnaast Singapoors versie van de London eye staat te schitteren.
Terwijl de molecuul brug word gepaseerd -waar een bouwkundige volgens mij heel veel aan heeft moeten rekenen- komt de nieuwste enorme shoppingmall in zicht. Na een boottocht (die ik overigens over heb geslagen) tussen de duurste merkwinkels door kan een van de meest recente aanwinsten op architectonisch gebied bezichtigd worden, de KU DÉ TA bar bevind zich op het dek van een schip. Dit schip drijft echter niet op water, maar bevind zich op 194 meter hoogte op de top van drie gebouwen. Een prachtige oord om de zonsondergang waar te nemen onder het genot van een oer-Hollandse Heineken om vervolgens terug te keren naar de ingang van de gebouwen waar een groots licht en watershow opgevoerd word.

Wat een geweldige stad, waar ik me in vier dagen doorheen heb moeten haasten om naast bovengenoemde hoogtepunten ook de rest nog te zien.

Vanaf Singapore stond een vlucht naar Yogyakarta, Java, Indonesië gepland.

Bij aankomst op het internationale Adisucipto airport was ik na één keer geld uit de wand trekken direct miljonair (€ 100 = 1.208.818,63 IDR). Met behulp van de half uur durende stampvolle bus (3000 IDR (€ 0,25)) in de niet echt boeiende stad aangekomen en een mooi plekje gevonden bij m'n persoonlijke Hans & Magrit, ongelooflijk vriendelijke mensen, die alles voor me regelden. Toen ik de straten opging om de stad te verkennen bleek dat vriendelijk zijn hier door de meeste mensen uitermate goed beheerst word. Als ze ook maar enigzins dachten dat ik uit Nederland kwam begonnen ze hun taalvaardigheid met me te delen door hele gesprekken in onze prachtige taal tegen me aan te praten. Daarnaast heb ik mijn eigen Indonesische vocubulair ook aardig uitgebreid ; "handuk", "batterei", "informasi", "halte bis" en "taksi".

Yogya functioneerde als uitvalsbasis voor diverse hoogtepunten die zich op midden Java bevinden, hoogtepunten als de Borobudur (grootste Boeddhistische heiligdom ter wereld), de Prambanan (grootste Hindoe tempel van Indonesië) en de Merapi vulkaan (meest actieve, van de 129 actieve vulkanen van het land).
De Merapi (die er nogal anders uitziet als Zwarte Magica's Vesuvius) heb ik beklommen met vijf fatima's waardoor we helaas de zonsopkomst op de top hebben gemist, we liepen nog midden in de wolken en hebben niets meegekregen van de dageraad. Omdat de meiden te moe waren om nog door te lopen en ik niet alleen verder mocht zijn we ook vroegtijdig weer naar beneden moeten keren. Het gezelschap was nogal een grote tegenvaller, maar de wandeling en de omgeving waren formidabel.

De trip richting Bali had een tussenstop met overnachting in de buurt van de Bromo vulkaan, hier heb ik de teleurstelling van de Merapi goed kunnen maken door het prachtige maanlandschap om de Bromo met de eerste zonnenstralen vast te kunnen leggen. Vervolgens een sprint getrokken om nog een blik te werpen in de krater (een figuurlijke, je mag alleen maar bloemen in de vulkaan gooien ;)) om weer terug te rennen naar het hotel om bijtijds de bus te halen richting Bali. Een mooie 31 kilometer hardlopen op de vroege morgen...

Desondanks de redelijke vertrektijd arriveerden we pas tegen middernacht in Kuta, Kuta is de meest touristische plaats op Bali waar een aantal jaren geleden verschillende aanslagen plaatsvonden, die aan honderden mensen het leven hebben gekost.
Ik ben in Bali alleen maar in deze plaats geweest, omdat iedereen me bij elke gelegenheid probeerde te belazeren heb ik alleen maar op het strand gehangen om uiteindelijk lopend naar het vliegveld te gaan om een vliegtuig naar Australië te pakken.

Weer drie nogal diverse landen, waar drie verschillende opdrachten uitgevoerd moesten worden. In Maleisië moest ik voor broeder Jan de "Giessenburgdans" onderwijzen;
"Genereer een aantal lokale schonen op een herkenbare Maleisische spot. Breng dit prachtige fragile stukje cultuur over op je kandidaten en leg dit vast op de gevoelige plaat".
Net als alle andere opdrachten in het boek zit er een kleine adder onder het gras. De Giessenburg dans, die doorgaans met twee flessen bier in de hand word uitgevoerd, kon in de oorspronkelijke versie niet uitgevoerd worden omdat alcohol ten strengste verboden is op de straten in Maleisië. Daarnaast zijn de lokale vrouwen niet helemaal (helemaal niet) bereid om een toerist te helpen door te dansen midden op straat.
Terwijl ik m'n zevende poging heb moeten staken omdat de vrouwen zogenaamd weer haast hadden, geen Engels konden of omdat ze het gewoonweg raar vonden. Zag ik twee schone blanke vrouwen aan komen lopen, na in het Engels begonnen te zijn met het uitleggen van de opdracht, kreeg ik te horen dat ik ook gewoon in het Nederlands mocht praten. Terwijl ik een fotograaf ging regelen hielden ze m'n boek even vast, en toen ik terug kwam werd me gelijk de vraag gesteld of ik uit Groot-Ammers kwam, "Ik herken mensen in je boek". Schijnt Anouk onder andere tegen m'n zussen Anne-Marieke en Mirjan gevolleybald te hebben, bizarre kleine wereld.
Op de foto die hier onder te vinden is, zijn we druk bezig met deze uiterst ingewikkelde/ sensuele dans over te brengen op de toeschouwers en is de meest bekende posé van die welbekende Giessenburgdans te zijn.

In Singapore moest ik voor zwager Frank binnen 2 uur tijd bij 5 verschillende Starbucksen koffie drinken;
Dit bestond de eerste vier koffie's uit zogenaamde "take-away's- om te kunnen rennen door de straten om de volgende Starbucks te vinden, op de valreep heb ik gelukkig deze opdracht ook af weten te ronden ronden. De tijd op de foto's is misschien niet helemaal goed te zien, maar over 2 1/2 maand kan deze gecheckt worden ^^.

En in Indonesië voor schoonzus Eva mocht ik de Merapi beklimmen en een stukje lavasteen mee te nemen.
Dit is helemaal goed gekomen, ondanks mijn langzamere medereizigers hebben we gelukkig wel de Lava kunnen bereiken. Hieronder is wederom een foto te vinden van het resultaat.

Wederom bedankt voor de reacties, en tot horens

Selamat Jalan, Sampai Jumpa Lagi Jesper