Het land van de glimlach.... Thailand

Het is inmiddels alweer meer dan twee maanden geleden dat ik voor het eerst in m'n leven voet op Thaise bodem zette. In Bkk (Bangkok) wel teverstaan.
Een ware verademing na het hectische Mumbai (Bombay). De verhalen die ik over "het drukke" Bangkok had gehoord vielen allemaal reuze mee. Het valt misschien niet helemaal te vergelijken met Europa, maar het leek of ik weer een tijdsprong van enkele decenia had ondergaan. Het was tijd om bij te komen, totale rust, een aantal dagen helemaal niets uitvoeren...

Als klap op de spreekwoordelijke vuurpijl hadden ze bij het Hilton hotel een fout op de website gemaakt (waarschijnlijk hebben ze de superintelligente Paris een tijdje achter de computer laten zitten). Ik kon voor een prikje in dit super-de-luxe vijfsterren hotel overnachten en gebruik maken van alle faciliteiten, waardoor ik er weer helemaal klaar voor was om te gaan sightseeën.

Bangkok in eerste instantie links laten liggen, omdat ik hier over een aantal weken weer terug zou keren, en gelijk door naar Chiang Mai. De eeuwenoude ommuurde stad staat bekend om z'n vele tempels, waar ik jullie nu niet mee ga vervelen ^^.

Vanuit Chiang Mai vervolgens door naar Chiang Rai (White Temple, Golden Triangle (drie landen punt Laos, Myanmar (Birma) en Thailand)) en Mae Sai. Mae Sai is de grensovergang naar Myanmar. Omdat ik weer een aantal stempels in m'n paspoort wou hebben, ben ik voor een uur of drie de grens over gegaan. Wat een wereld van verschil. Naast het aan de andere kant van de weg rijden en de verschrikkelijk arme bevolking, staan werkelijk waar alle prijzen open voor onderhandeling, van een kop koffie tot een rit in de taxi.
Het was een helse bezigheid om het locale geld te verkrijgen -oké je kan ook in Thaise Bath betalen- maar om de verzameling van verschillende valuta compleet te maken toch de volledige drie uur bezig geweest om een briefje te bemachtigen. Atm's (pinautomaten) gebruiken en betalen met plastic (creditcards) is gewoonweg onmogelijk.
Het is uitgesloten om vanaf het grensstadje Tachileik heel veel verder Birma in te reizen. Bij aankomst word het paspoort in beslag genomen en deze moet bij dezelfde grensovergang weer opgehaald worden.

Het tijdsverschil met Birma is een half uur en de grens bestaat uit een natuurlijke rivier van nog geen vijf meter breed. Dit gaf mij de uitgelezen kans om een steen een half uur terug in de tijd te gooien. (Ik weet dat het niet echt boeiend klinkt, maar probeer dat maar eens in Nederland ;)). Moet een bizar tafereel zijn met oud-en nieuw.

Via Chiang Khong (een kleine plaats aan de Mekong rivier waar je doodgegooid word met tempels en nog meer honden -die zo het lijkt- minstens allemaal zes dodelijke ziektes aan hun lijf hebben hangen) verder gegaan naar Chiang Saen om de grens over te steken naar Laos.
In Chiang Kong heb ik nog een nacht doorgebracht omdat de enige bus om acht uur 's ochtends vertrok. Terwijl ik in mijn privé badkamer (die twee douches telde -een warme en een koude-, die handmatig gemengd moesten worden) een sanitaire stop maakte raakte ik geïntegreerd door een zwerm mieren die zich over de muur voortbewoog, terwijl ik hun pad volgde staarde ik plots recht in de ogen van de grootste spin ooit, die zich enkele seconden geleden op vijf centimeter van m'n achterhoofd bevond. Welkom in zuid oost Azië, en de smerige beesten die zich op je kamer bevinden.

De rit naar Chiang Saen die ongeveer 1 1/2 uur duurde heb ik samen met drie localen achterop een bomvolle tuc-tuc doorgebracht, het plateau waar we op stonden was circa 30 cm breed en 1 meter lang en er was slechts een half doorgeroeste stalen pijp die als enige houvast fungeerde. Na een aantal maal bijna van de wagen afgestuiterd te zijn toch uiteindelijk veilig de grens bereikt


Mijn bezigheden van de tussenliggende 39 dagen zijn inmiddels al bekend bij jullie. Na Laos, Vietnam en Cambodja was tijd om wederom terug te gaan naar Thailand, naar Bangkok wel te verstaan.

Dit maal overnacht in de buurt van Khao San Road, het backpackers district van Bkk. Khao San Road is afgeladen met barren, discotheken, tattooshops en souvinir winkels. Daarnaast kan je hier rijbewijzen en identiteitskaarten laten maken van vrijwel alle landen. Dicht bij deze straat zijn het koninklijk paleis en andere tempels gesitueerd. Het was maar goed dat ik deze de eerste keer in de moderne wereldstad niet bezocht had, anders zou ik zwaar teleurgesteld zijn bij elke andere tempel. Prachtig!

Het is een nogal jammer dat je de heilige plaatsen niet mag betreden in een korte broek en een t-shirt. Daarom maar uitgerust in een veel te warme longsleeve en spijkerbroek de 35 graden Celsius getroseerd, wat tot gevolg had dat geen vezel van m'n kleren nog droog was toen ik bij de verschillende hoogtepunten aankwam.
Na de reclining Buddha (liggende buddha) die 46 meter lang, en 15 meter hoog is, en waarvan er volgens mij nog nooit iemand in geslaagd is deze volledig op één normale foto te zetten, was ik aardig klaar met de Buddha's. Na alle liggende, zittende, staande, staande op één been, drie hoofdige, twee hoofdige, dikke, dunne, extra dikke, gouden, houten, zilveren, bronze, hoofdloze en talloze andere leed ik spontaan aan het Buddha- i.p.v. aan het temple-sick-syndrome.

De stad telt ook een groot aantal wolkenkrabbers, waarvan vele een rooftopbar hebben om de uitgestrekte omgeving te kunnen aanschouwen. Samen met de Franse Sebastian heb ik een aantal van deze rooftops gecrashed, waaronder de Lebua bar (Hangover 2) -die het beste uitzicht over de stad heeft-, Gaaf!

Na Bkk werd het tijd om te gaan eiland hoppen, het originele plan was om eerst naar Ko Phang An te gaan, een accomodatie te regelen voor een feest later de week, en dan nog een aantal andere eilanden aan te doen. De "bungalow" die ik had op het fullmoon party island was echter zo perfect (op een gekko van +/- 30 cm lengte in de badkamer na) dat ik hier een week ben blijven hangen.
De bamboohut op het sunsetstrand had enige overeenkomsten met de Eagles' Hotel California; "You can check-out anytime you like, but you can never leave". Weliswaar om een andere reden dan in het lied, het zou zonde zijn om deze plek vroegtijdig te verlaten.
Vijf dagen voor het grote feest zijn we aangekomen op het vrijwel verlaten strand om het elke dag drukker en drukker te zien worden. De feesten werden beter en de hotels (en de maan) voller. Samen met de Deense Amalie en Freja en de Amsterdamse Kenneth een goeie tijd gehad die vooral bestond uit heel veel strandhangen en een beetje inkopen doen voor the big party.
Af een toe een feest bijgewoond, waaronder de waterfall party (ik heb de waterval volledig gemist) wat de potentie had om een geweldig feest te worden, als er iets meer dan 50 mensen waren geweest.

Totdat de dag van zes april aanbrak, de avond dat de fullmoonparty gehouden zou worden, even een kleine toelichting wat dit feest nou eigenlijk inhoud;

Voor m'n ouders/ ooms en tantes, en alle andere 50+'ers. Het is gezellig borrelen op het strand, een beetje sociaal praten met mede backpackers onder het het genot van een biertje of een ander alcoholisch getint drankje. er worden gezellige spelletjes gedaan en af en toe word er een verfrissende duik genomen in de heerlijke zee.

Voor m'n vrienden/ mede backpackers, en alle andere leeftijdsgenoten. Het is het lijpste feest wat ik ooit gezien heb, tussen de 20.000 en 30.000 backpackers die volledig los gaan op het strand. Iedereen ondergekalkt met fluoriserende verf, alcohol dat in kleine emmers afgehaald kan worden bij één van de tientallen "bucketbars" aan het strand of bij de supermarkten. Er worden krankzinnige tricks uitgehaald met "fireropes", touwtje springen over een touw dat in de hens staat en limboo dansen onder een vuurstok door. Vanaf het moment dat we op het strand aankwamen lagen er her en der al mensen te pitten en tegen de tijd van zonsopkomst, was dit aantal minstens vertienvoudigd. Het komt geregeld voor dat er mensen verdrinken in de zee of tenonder gaan aan een mushroomshake.

Wederom een geweldig feest (ja ma, ik was er zelf bij en ik heb me ingehouden ;), geen gekke dingen gedaan), wat tot een uur of zeven 's ochtends doorging, de afterparty was om tien uur 's avonds afgelopen. hier hebben we echter maar een uur rondgehangen omdat de moeheid aardig begon te overheersen.

In Thailand moest er nog een opdracht uitgevoerd worden, hier ben ik helaas niet in geslaagd, de opdracht van schoonzuster Inge heb ik niet uitgevoerd. De opdracht van Inge was een culturele, waarbij een aantal vragen gesteld werden. Deze kan ik dankzij de kennis die ik over de desbetreffende stam vergaard heb natuurlijk wel beantwoorden. De opdracht ging over de stam waar vrouwen wonen die een gouden hals hebben. De foto moet ik je helaas schuldig blijven.

De vrouwen in de Karen stam dragen de gouden hals om hun nek langer te maken, in deze tribe denken de vrouwen namelijk dat het ze een stuk aantrekkelijker maakt (Celine Dion zou hier wel aan haar trekken komen). Andere verhalen gaan dat de ringen de vrouwen lelijk zouden maken (nogal tegenovergesteld?) zodat ze minder snel slachtoffer zijn voor slavendrijvers, of dat de ringen voorkomen dat ze gebeten worden door tijgers.
De meisjes beginnen met het dragen van de vrijwel pijnloze gouden ringen rond hun zesde levensjaar. Een 12-jarig meisje van de stam heeft haar gouden ringen enige tijd geleden verwijderd omdat zij niet naar Nieuw Zeeland mocht emigreren. Als de ringen op latere leeftijd verwijderd worden kan dit de dood tot gevolg hebben, omdat de ringen de functie van de nekwervels overgenomen hebben kan de vrouw stikken.
Er word geen nieuwe ring bijgeplaatst, maar er word een gehele nieuwe "nek" gemaakt, dit is het enige moment dat deze tijdsrovende bezigheid word uitgevoerd.

Voor Caroline moest ik gefrituurde sprinkhanen eten, ik heb ze op, maar ik had geen camara bij me, vandaar geen foto. Die sprinkhanen waren best te doen ;).

Vanuit Thailand ben ik met de bus doorgereisd naar Maleisië, waarna Singapore en Indonesië op de planning staan. Jan, Frank en Eva zijn verantwoordlijk voor de bijbehorende uitdagingen. In deze landen zal ik onder meer moeten gaan dansen, koffie drinken en sporten. Stay tuned ;).

Tot horens, Lao jer gun Jesper